Sint-Martinuskerk

  • Laatgotisch
  • Kerk en toren 15de en begin 16de eeuw
  • Protestants
  • Preekstoel, herenbanken, portaal met snijwerk, orgel

Je bereikt de Sint-Martinuskerk via een zeventiende-eeuwse poort aan pleintje het Vrijhof. Een flinke kerk met grote spitsboogvensters in de zuidmuur. Ferwert was ooit een parochie met een centrale functie in de omgeving. Ook de kloeke toren, in 1525 verhoogd,   lijkt het belang van de centrumfunctie aan te geven. Moeite waard zijn verder de ingangspoorten in Lodewijk XVI-stijl en de zandstenen zonnewijzer in de zuidmuur.

Binnen in de brede maar vooral lange kerk zijn onder meer een fraaie preekstoel, een overhuifde herenbank en een bijzonder mooi portaal tegen de sluitgevel te bewonderen. De koperen lichtkroon is dat ook, deze dateert uit de zestiende eeuw.

+ Meer informatie

Extra informatie:

De toren en kerk, gewijd aan Sint-Martinus, zijn te bereiken over het pleintje het Vrijhof en bevinden zich achter een 17de-eeuwse poort naast het voormalige prebendarishuis. Kerk en toren zijn in de 15de eeuw gebouwd. Eerst de eerste twee geledingen van de toren en meteen daarna het schip van de kerk. Omstreeks 1525 is de toren verhoogd en het vijfzijdig gesloten koor werd in 1525 voltooid tot een vrij compleet laatgotisch totaalbeeld. Restauraties waren er in 1926-’27 en 1934- ’35, waarbij aan de toren en in vensters traceringen zijn ‘hersteld’. De ingangspoorten aan de zuidzijde en in het koor in Lodewijk XVI-stijl dateren uit 1792. De noordmuur is gesloten en daarin is nog tufsteen te vinden. De zeven traveeën worden geschoord door steunberen. Aan de noordoostzijde van het koor zitten twee dichtgemetselde vensters. In en tegen de andere vakken van de koorsluiting staan gotische spitsboogvensters en beren. De zuidmuur bezit zeer grote spitsboogvensters en steunberen. De toren bestaat uit drie licht versneden geledingen. De onderste geleding is onversierd; in de zuidmuur zit een uit 1640 daterende en in 1704 vernieuwde zandstenen zonnewijzer. De tweede geleding heeft ondiepe, korfbogige nissen met traceringen en in de derde geleding zitten hoge, korfbogige nissen met bovenin telkens drie, spitsbogige galmgaten. Bij genoemde restauraties is het zadeldak niet tussen maar op de geveltoppen gelegd.

Het inwendige van de brede en vooral lange kerk wordt gedekt door een houten tongewelf. De preekstoel met klankbord (midden 17de eeuw) staat in een dooptuin. Ertegenover staat een van de herenbanken, een overhuifde met gecanneleerde zuiltjes. Het koor is afgesloten met banken aan weerszijden van een glazen pui. In het koor staan een aantal eenvoudige doodsbaren en tegen de sluitgevel een door Dirk Embderveld vervaardigd portaal. Sinds 1682 hangt er in de kerk een koperen lichtkroon uit de 16de eeuw, versierd met een dubbele adelaar. Het orgel uit het atelier van de Adema’s heeft een kas uit 1866 en een instrument met onderdelen uit 1873 en is vele malen gewijzigd.

- Minder informatie
Informatie
Openingstijden
Faciliteiten