Sint-Martinuskerk

  • Gotisch en neogotisch
  • Toren 16de eeuw, kerk 19de eeuw
  • Protestants
  • Toren

In de negentiende eeuw zou de bouwvallige Martinuskerk worden afgebroken. In 1876 kwam er weliswaar toestemming voor nieuwbouw, maar dan wel volgens de bouworde van de oude kerk. Resultaat is een ronduit merkwaardige neogotische kerk. De sierlijke toren met rijke plastiek van blindnissen met traceringen is origineel. Op het bekroning na. Deze kreeg een ingesnoerde spits in plaats van het zadeldak.

De relatief nieuwe kruiskerk is een ontwerp van Herman Rudolf Stoett. De stoelen in de kerk zijn opvallend in een kring opgesteld, waarbij het Van Dam-orgel fraai tot zijn recht komt.

+ Meer informatie

Extra informatie:

Toen de bouwvallige Martinuskerk zou worden afgebroken, kwam vanuit Den Haag, waar de monumentenzorg ontluikte, in 1876 toestemming om nieuw te bouwen als dat maar volgens de bouworde van de oude kerk gebeurde. Het resultaat is een merkwaardige neogotische kerk. De toren kon worden gehandhaafd, alleen het zadeldak is toen vervangen door een ingesnoerde spits. De toren is met zijn rijke plastiek een sierlijk exemplaar van de late gotiek uit het begin van de 16de eeuw. Hij heeft vier door cordonlijsten gescheiden geledingen op een basement met daarin een kleine rechthoekig omkaderde toegang. In de eerste geleding staat aan de westzijde een flink spitsboogvenster. De tweede geleding heeft aan elke zijde twee hoge korfboognissen met dubbele vorktraceringen en de derde spitsboognissen met visblaastraceringen. In de vierde staan de segmentgesloten galmgaten in spitsboognissen met driepassen die weer opgenomen zijn in hoge rondboognissen met vierpassen, waarbij de drie- en vierpassen met zandstenen toten zijn gevormd.

- Minder informatie
Informatie
Openingstijden
Faciliteiten